BULANIK
Muş’un yüzölçümü ve nüfus bakımından en büyük ilçesi olan Bulanık, kökleri M.Ö. 3000’li yıllara kadar uzanan son derece köklü bir yerleşim merkezidir. Antik çağlarda Nobi ve Urartu medeniyetlerine ev sahipliği yapan bölge, 1071 Malazgirt Zaferi’ne kadar Bizans hakimiyetinde kalmış, daha sonra Selçuklu ve Akkoyunlu idaresine geçmiş ve nihayet 1555’te Kanuni Sultan Süleyman tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. Eski adı "Kop" olan ve 1. Dünya Savaşı'nda kısa bir süre Rus işgaline uğrayıp 6 Nisan 1918'de kurtulan ilçe, 1927 yılında Muş’un il statüsü kazanmasıyla birlikte buraya bağlı bir ilçe konumuna getirilmiştir.
Coğrafi Yapısı ve İklimi
Deniz seviyesinden 1.480 metre yükseklikte, engebesiz ve düz bir ova üzerinde kurulu olan Bulanık, Doğu Anadolu Bölgesi’nin sert kara iklimine sahiptir; yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yoğun kar yağışlı geçer. İlçenin ismini, Bilican Dağı’ndan gelen berrak suların toprakla karışarak bulandığı Kazan (Haçlı) Gölü’nden aldığı rivayet edilir. Muş il merkezine 105 km uzaklıkta bulunan ilçe; doğusunda Malazgirt, batısında Varto, kuzeyinde Erzurum-Hınıs ve güneyinde Bitlis-Ahlat ile komşudur. Çevredeki yerleşim birimlerine ve köylerine ulaşım altyapısı gelişmiş olup, her mevsim kesintisiz ulaşım imkanı sunmaktadır.
Ekonomi ve Sosyal Hayat
Bulanık halkının temel geçim kaynağını geniş ve verimli arazilere dayalı tarım ile hayvancılık oluşturur. Geniş ovalarında başta buğday, arpa ve yem bitkileri olmak üzere, son yıllarda üretimi hızla artan şeker pancarı, ayçiçeği ve mercimek tarımı yapılmaktadır. Bunun yanı sıra büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile arıcılık da yerel ekonominin önemli sütunlarındandır; elde edilen hayvansal ürünler ilçedeki süt işleme tesislerinde değerlendirilir. Sosyal yeniliklere kolayca uyum sağlayan ve eğitim oranı oldukça yüksek olan ilçede, gelişmiş yaşam standartları ve iş imkanları nedeniyle dışarıya göç eğilimi bulunsa da yerel üretim ve dinamik idari yapı canlılığını korumaktadır.